Różne regiony kuchnii hiszpańskiej

Sercem Hiszpanii jest Kastylia, sucha wyżyna poprzecinana górami, kraj uprawy roślin zbożowatych oraz hodowli bydła i owiec.

W kuchni kastylijskiej głównym daniem jest mięso cielęce (ternera) lub jagnięce (corder), pieczone (asado) lub gotowane(cocido). Cała Kastylia należy do strefy pieczystego (Zona de Asadis). Z dań wykwintnych trzeba wymienić pieczone mleczne prosięta (cochinillos asados). Słynne są wędliny: pieprzne kiełbaski (chonzo) czy wędzona szynka (jamon serrano), której ogromne połcie są niezbędną dekoracją wnętrz wielu restauracji. Na północny wschód od Kastylii leży Aragonia, stepowa, monotonna wyżyna, podchodząca pod łańcuch Pirenejów. Nazywa się ją Zona de los Chilindrones – strefa ostrych przypraw. W kuchni aragońskiej dominuje drób, ryby słodkowodne, ostro przyprawione mięso, pikantne wędliny i zupy.

Całe południe półwyspu – to Andaluzja, najdłużej pozostająca pod panowaniem Arabów. Kuchnia tej krainy odziedzicyła po Arabach (a oni po Rzymianach) gazpacho – chłodnik z jarzyn, który można przyrządzać na dziesiątki sposóbów (jest ponad 30 przepisów). Andaluzja należy do strefy smażeniny (Zona de Fritos), a jej specjalnością są smażone ryby (pescardos fritos) i najrozmaitsze „owoce morza” (mariscos). Ryby wszelkiego rodzaju: makrele, dorady, tuńczyki, morszczuki, a także krewetki, langustynki, mule, ośmiornice (pulpo), jeże morskie, kalmary – sprzedawane w wielkich, niepokalanie czystych halach – stanowią atrakcję każdego portu i każdego większego miasta.

Lewant, czyli środkowa część wybrzeży Morza Śródziemnego, należy do strefy ryżu (Zona de Arroces). Zdaniem mieszkańców Walencji, najlepszą potrawą, jaką można przyrządzić z ryżu, jest paella – ryż duszony na wielkiej żelaznej patelni z dodatkiem kury, szynki, kawałków węgorza, grochu, fasolki szparagowej, karczochów, świeżej papryki, czosnku, cebuli, szafranu oraz muli i krewetek. Nadmorskie Alicante, oaza emerytów zjeżdżających tu z całego świata na zimowy odpoczynek, słynie z wyrobów cukierniczych.

Kuchnia Katalonii, prowincji graniczącej z Francją, to strefa ryb (Zona de Pescados). Królują w niej ryby morskie, langustynki i mule, podawane także w niezliczonych kombinacjach z jarzynami świeżymi, gotowanymi i marynowanymi.

Kuchnia Baskonii, górskiej prowincji położonej nad morzem, uważana jest przez znawców za najsmaczniejszą na południe od Pirenejów. Kraj smakoszy, gdzie gotowanie jest rozrywką i kunsztem, ma do dyspozycji dziesiątki odmian ryb morskich, które przyrzadza się w sosach lub smaży.

Kuchnia Asturii ma swoje sławne danie, popularne w całej Hiszpanii. Jest to fabada asturiana – fasola z szynką, tłuszczem wołowym, nóżką świńską i suchą kiełbasą, duszona w sosie pomidorowym.

Kuchnia galicyjska to jeszcze raz ryby i mariscos, czyli przeróżne skorupiaki i nie tylko, zwane w innych językach narodów zamieszkujących basen Morze Śródziemnego „owocami morza”. Narodowe danie, składające się z kawałków smażonych ryb, duszonych następnie w ostrym sosie z cebuli, czosnku, pomidorów, oliwy i wina nosi nazwę zarzuela de mariscos. Baskonię, Asturię i Galicję zalicza się do strefy sosów (Zona de las Salsas).

Oczywiście taki podział jest bardzo schematyczny i nie należy traktować go zbyt rygorystycznie. Dania, które są specjalnościę jednej z prowincji, można zjeść na terenie całego kraju, choć oczywiście zawsze lepiej „pić wodę u źródła”.

Author: admin

Share This Post On